Rozdział 21

Oczami Harry'ego.

Podszedł do siostry siadając koło niej na łóżku.Spojrzała na mnie nie dowierzając.
-Co tutaj robisz?Nie powinieneś leżeć w szpitalu?-zapytał i podniosła jedną brew,a później kaszlnęła.
-Wypisałem się na żądanie-odpowiedziałem i wzruszyłem ramionami.-ale teraz to nie ja jestem ważny,tylko ty!Jak się czujesz?
-Głowa mi pęka i zimno mi-odpowiedziała i zaczęła się trzęś.Spojrzałem na Horan'a,który podszedł do sofy i wziął kołdrę do rąk a później podszedł do nas.Przykrył szczelnie Katie i usiadł koło niej,obejmując ją jednym ramieniem.Katie położyłam głowę na ramieniu Niall'a i spojrzała na mnie.
-Gdzie Liam?-zapytała i podniosła wzrok na Niall'a.
-Poszedł przyrządzać antidotum,żeby zrzucić z ciebie zaklęcie,ale jakbym wiedział,że Harry to umie zrobić to bym go nie wysyłał-odpowiedział Niall,a Katie spojrzała na mnie,a ja miałem wystrzeżyłem oczy na Niall'a.
-Czy ja o czymś nie wiem?-zapytała Katie spoglądając na mnie,na Horan'a i na Lou.-Harry?
-Od niedawana mam moc lodu i pomogłem Liam'owi zrzucić z Ciebie klątwę-odpowiedziałem i zruszyłem ramionami.
-Dziękuję-podziękowała spoglądając na mnie i obróciła się w stronę Niall'a-Tobie też dziękuję.Wiem,że byłeś pod postacią wilka i mnie strzegłeś.
Horan pokiwał głową i spojrzał w oczy Katie.Spojrzałem na Lou,który pokazał mi głową na drzwi.Pokiwałem głową i wstałem z miejsca.
-To my będziemy się zbierać-zacząłem i przytuliłem Katie i przybiłem żółwika z Niall'em.
-Źle się czuję-dopowiedział Lou i skrzywił się.Podszedłem do Lou i objąłem go w pasie.Wyciągnąłem rękę i zamachnąłem się nią.Po chwili nad Katie i Niall'em pokazały się płatki śniegu.Pomachałem im razem z Lou na pożegnanie.
-Weź to od nas!-zawołał Niall'a i po chwili usłyszałem śmiech Katie.
-Zaraz przestanie padać,nie martw się-odpowiedziałem i wyszliśmy z Lou na pole kierując się do domu.

                                     * * *
Oczami Katie.


Harry wyszedł wraz z Louis'em.Wydaje mi się,że ta choroba była tylko przykrywką,żebyśmy z Niall'em zostali sami.Spojrzałam na Niall'a,który spoglądał na mnie.Uśmiechnęłam się i przytuliłam się do niego.Objął mnie w pasie i położył się na łóżku tak,że ja leżałem na nim.
-Wiesz,jesteś wygodny-powiedziałam ze śmiechem.
-Dzięki-odpowiedział i przytulił mnie mocniej.-co robimy z Larry'm?
-A co mamy z nimi robić?-zapytałam i podniosłam głowę spoglądając na jego twarz.
-Mówiłaś już Harry'emu,że Lou dostaje te same pogróżki jak on?
-Nie,jeszcze nic nie wspomniałam o ty.
-To pomyślałem,że ty jesteś siostrą Hazzy więc ty możesz powiedzieć Harry'emu o Lou,a ja powiem Lou o Harry'm,a później wezwiemy ich razem i porozmawiamy o tym.
-Dobry pomysł-pochwaliłam chłopaka ponownie kładąc się na jego klatce piersiowej.
-To kiedy to zrobimy?-zapytał a ja wzruszyłam ramionami przecierając oczy dłońmi.-śpiąca?
-Zgadza się,jestem padnięta i nie wiem z czego-przyznałam i ziewnęłam.
-To śpij-odpowiedział szeptem i pocałował mnie w czoło.Mruknęłam coś niezrozumiałego w odpowiedzi i zapadła ciemność.
Otworzyłam oczy i zauważyłam,że jest ciemno i jestem samiutka jak palec w lesie.Po cholerę jestem w lesie?W oddali słychać było tylko sowy i szum liści.Nagle usłyszałam warczenie a później jęk po prawej stronie,odwróciłam w tamtą stronę głowę i zobaczyłam dwa wilki,które walczyły ze sobą.Jeden był całkowicie biały,a drugi był brązowy z białą pręgą na grzbiecie.Zacięcie o coś walczyły.Nagle brązowy rzucił się na białego i ugryzł go najpierw w bok zostawiając gryz swoich zębów,a później ugryzł go w nogę.Oby dwie części bardzo krwawiły i futro zwierzęcia z białego robiło się najpierw różowe,a później przybierał kolor czerwieni.Brązowy wilk zawarczał jeszcze raz na białego i odszedł w przeciwną stronę.Przechodząc koło mnie zawarczał na mnie pokazując swoje kły.W końcu odszedł i ruszył dalej.Niepewnie podeszłam do wilka i uklękłam koło niego.Pogłaskałam go po głowie,a zwierzę otworzyło oczy,a mnie poraziły niebieskie oczy jak ocean,które znałam aż za dobrze.
-Niall!-krzyknęłam wystraszona,a po moim policzku spłynęła pierwsza łza.-Dlaczego Liam'a nie ma!?
Zerwałam pierwszy kawałek dolnej część mojej koszulki,którą miałam na sobie,a później zerwałam drugi.Chrzanie moją koszulkę,Niall ważniejszy!Wzięłam jeden kawałek i obwiązałam nogę.Wilk zaskomlał,więc pogłaskałam go po głowie.
-Spokojnie-powiedziałam i zaczęłam do niego mówić okręcając wilka większym kawałkiem koszulki,żeby go rozproszyć ale słabo mi to szło.Wilk zaskomlał gdy za mocno zawiązałam. Skrzywiłam się i spojrzałam na niego smutnymi oczami-Przepraszam.
Wyciągnęłam z kieszeni komórkę i wybrałam numer Liam'a. Nie odbiera,wybrałam numer ponownie ale znów nie odebrał.Wybrałam numer tym razem do Harry'ego.
-Halo?-zapytał zachrypnięty głos-wiesz,która godzina jest Katie?
-Przepraszam,że Cię budzę ale jeden z twoich przyjaciół jest ranny a drugi nie odbiera ode mnie telefonu.-odpowiedziałam pośpiesznie i spojrzałam na Nandoo,który zaczynał zamykać oczy.-Nie zamykaj mi tutaj oczów Nandoo...
Zaczęłam się zastanawiać co zrobić,żeby nie zasnął.Wiem!Będę zadawać mu pytania a on będzie kiwał głową na "nie" lub na "tak".
-Katie!Halo,jesteś?-usłyszałam głos Harry'ego.
-Jestem-odpowiedziałam
-Gdzie jesteście z Niall'em?-zapytał i usłyszałam szuranie w słuchawce.
Spojrzałam na Niall'a,który spoglądał na mnie.
~Powiedź Harry'emu,że jesteśmy w najbliższym lesie i niech się pośpieszy~usłyszałam w myślach.Spojrzałam na Niall'a i kiwnęłam głową.
-Harry,jesteśmy w najbliższym lesie i pośpiesz się-odpowiedziałam i rozłączyłam połączenie.

-Jak się czujesz?-zapytałam cicho spoglądając z troską.

~A jak mam się czuć?Zostałem zaatakowany przez innego i mocniejszego wilka~

-Przepraszam to nie było odpowiednie pytanie-skruszyłam się

~Nic się nie stało,nie przejmuj się~

-Jak mam się nie przejmować gdy leżysz pogryziony w nogę i w bok przy mnie i wykrwawiasz się na moich oczach?-krzyknęłam załamana i po policzku poleciała mi pierwsza łza.

~Przepraszam za wszystko co zrobiłem i mogę zrobić.Wiedź,że jesteś moją ulubioną przyjaciółką i kocham Cię~powiedział a ja spojrzałam na niego.Spoglądał na mnie swoimi oczami

a po chwili zamknął je a ja zamarłam.

-O cholera!Nie zamykaj oczów!Nie umieraj!-krzyczałam zrozpaczona na całe gardło sama w lesie.

~przepraszam~dopowiedział i nastała cisza.Sowy już nie gruchotały,liście przestały szeleścić pod wpływem wiatru i wiewiórki przestały skakać z jednego drzewa na drugie.Wszystko ucichło jak Niall powiedział ostatnie słowo.Zaczęłam się trząść tylko nie wiem czy z zimna czy przez szloch w futro Nandoo. Telefon zaczął mi wibrować w kieszeni.Wyciągnęłam go i spojrzałam na wyświetlacz.Na wyświetlaczu wyświetlało mi się imię Liam'a,numer oraz jego zdjęcie.

-Hey Katie!Dzwoniłaś?Coś się stało?Przepraszam,że nie odebrałem telefonu ale robiłem sobie w kuchni kolację.-odpowiedział a we mnie się zagotowało.

-To ty robisz sobie kolację a mi Nandoo najprawdopodobniej zmarł na rękach przy mnie!Co z Ciebie za opiekun,jak nie wiesz czy Niall jest bezpieczny!-zaczęłam się na niego wydzierać i usłyszałam jak odłożył coś na stół.

-O kurde!Gdzie jesteście?-zawołał i usłyszałam szelest kurtki w słuchawce.

-Niall mówił,że w najbliższym lesie.

-Okey,zaraz będę!-zawołał i rozłączył się.Po 5 minutach zobaczyłam,że w naszą stronę biegnie Harry wraz z Lou.Zatrzymali się kucnęli koło nas.

-Boże co się tutaj stało?-zapytał przerażony Lou.

-Niall został zaatakowany przez innego wilka i to nie była żadna sprzeczka tylko jakaś wojna o kogoś cennego dla nich obu.-odpowiedziałam i chłopcy spojrzeli na mnie a później na siebie ale nic nie powiedzieli w tej sprawie.

~Gdzie jest Li?~usłyszałam ponownie głos Niall'a w swojej głowie.

-Będzie za chwilę i przepraszam,że dostał taki lekki ochrzan ale następny będzie gorszy niech się spodziewa i niech nie myśli,że mu się upiecze.-odpowiedział i przytuliłam się do futra ponownie.

-Nie możemy nic z nim zrobić dopóki nie pojawi się Li.-powiedział Harry i przejechał ręką po futrze Niall'a-sorry stary ale moglibyśmy Ci pogorszyć,a tego nie chcemy i wiedź,że nie chcielibyśmy mieć później na pieńku z Katie.

-A twoja moc nie może nic zdziałać?-zapytał Lou,a ja go poparłam.

-Mogę tylko oszczędzić mu trochę cierpienia i zatamować krwawienie.-spojrzałam morderczym wzrokiem na Harry'ego.

-Teraz o tym mówisz jak prawie się biedak wykrwawił!-krzyknęłam na niego i odsunęłam się minimalnie,żeby zrobić miejsce Harry'emu.

-Stary to na początku może trochę boleć bo jesteś wilkołakiem a nie człowiekiem.-powiedział i  spoglądając w jego oczy.

~powiedź mu,żeby kontynuował~usłyszałam i pokiwałam głową.

-Mówi,żebyś kontynuował-powiedziałam i usiadł na przeciw łba wilka.Harry pokiwał głową i położył dłonie na łbie.Zamknął oczy i wypowiedział jakieś zaklęcie. Niall zaczął się szamotać po bokach próbując się wyrwać spod rąk Harry'ego.Harry na chwilę przerwał ale dalej trzymał dłonie i spojrzał na mnie.

-Musisz przytrzymać mu łeb,bo jak nie dokończę i przerwę dotyk z Niall'em może mu się coś stać.

Pokiwałam głową i położyłam się na brzuchu.Chwyciłam mu łeb i nakierowałam łeb w moja stronę. Niall czując nowy dotyk otworzył oczy i spojrzał na mnie z bólem w oczach.

-Musisz to wytrzymać,to dla twojego dobra i musisz przestać się wyrywać bo przeszkadzasz Harry'emu a czym szybciej to zrobi to tym mniej będziesz cierpieć.-powiedziałam i przysunęłam się bliżej łba.-zrobisz to dla mnie?

~Tak,dla Ciebie~usłyszałam i uśmiechnęłam się pocieszająco.

-Gotowy?

~Tak~

-To zaczynaj Harry-powiedziałam do chłopaka spoglądając w oczy Niall'a.

Harry kontynuował a Niall prawie się nie ruszał tylko zamykał to otwierał oczy spoglądając na mnie z bólem.Pocałowałam pysk zwierzęcia gdy zaczęło piszczeć.

-Jeszcze trochę stary,wytrzymaj-powiedział Hazzy i kontynuował.

-Niall jak nazywał się twój przyjaciel?-zapytałam szeptem do ucha zwierzęcia.Ni spojrzał na mnie.

~Nazywał się Will i miałby tyle samo lat co ja,Zayn i Li.~powiedział piskliwie.

-Ile masz kuzynek?-zapytałam a wszyscy spojrzeli na mnie a ja wzruszyłam ramionami-No co?próbuję go czymś zająć nie widać?

~4 kuzynki i 3 kuzynów,dzięki za zwrócenie mojej uwagi na ciebie~

Pokiwałam głową i uśmiechnęłam się w jego stronę.

-Co byś robił jakbyś nie był w One Direction?

~Pewnie zaszyłbym się w lesie i wychodziłbym tylko do pracy lub do sklepu~

-Jaki byłby zawód?

~Może sprzedawca w sklepie muzycznym~

-dobry zawód.Kim był ten drugi wilk?

~Nie mogę Ci powiedzieć to dla twojego dobra~

-Rozumiem-odpowiedziałam i zauważyłam,że Harry przestał i spogląda  na mnie z Lou.-Już skończyłeś?

-Tak od kilku minut,a wy dalej sobie gadacie-odpowiedział Harry, a Lou mu przytaknął

~Jestem śpiący~

-Niall może spać?-zapytałam Harry'ego,który pokiwał głową na zgodę.

-To śpij,jesteś wykończony-odpowiedziałam i pogłaskałam go po łbie na co zamknął oczy.

Upłynęło z 10 minut gdy pojawił się Liam.

-Szybciej się nie dało?-zapytałam wściekła.

-Boże święty,co tutaj się stało?-zapytał przerażony i uklęknął koło łba Nandoo.

-Teraz śpi bo jest wykończony po pobieraniu cierpienia i zamrożeniu krwinek.

-Czyś ty zgłupiał chciałeś go zabić?Mogłeś go zabić to jest wilk a nie człowiek!-krzyczał na Harry'ego Liam.

-On z przypadku do Ciebie chociaż uśmierzył mu ból i zatamował krwawienie przez zamrożenie krwinek,a ty co zrobiłeś?Nic!Więc się nie wściekaj na mojego brata bo on mu krzywdy nie zrobił ani nie chciał zrobić!-krzyczałam wściekła na Liam'a,który nie robił sobie nic z tego.

-Zamknij się Natie!-krzyknął wściekły Li.

-Nie nazywam się Natie!Tylko Katie!-krzyknęłam na niego.

~Katie to nie jest Liam,którego znamy.Ktoś przyjął jego postać albo go coś opętało,bo go nie wyczuwam w pobliżu~spojrzałam na wilka,który miał zamknięte oczy ale otwarł jedno oko.

-To nie jest Liam!-zawołałam do wszystkich.

-Skąd takie przypuszczenia?-zaśmiał się Liam.

-To powiedź mi gdzie było pierwsze spotkanie twoje z Niall'em?-zapytałam podstępnie.

-Nie mogłaś dać trudniejszego?-zapytał i przewrócił oczami.-To jest oczywiste,że w X-Factorze.

Spojrzałam na Harry'ego który kiwnął wraz z Lou głową w stronę Liam'a. Mrugnęłam oczami .

Harry zaczął odliczać do trzech na palcach.Gdy doliczył do dwóch,Liam zaczął się przybliżać do Niall'a. Od razu szybkim krokiem podeszłam do Niall'a i ochroniłam go ciałem przed strzałą,którą wypuścił "Liam".Resztkami sił podniosłam się z Niall'a i upadłam koło niego.

~Katie,nie zasypiaj!~krzyczał w mojej podświadomości.

Gwałtownie usiadłam na łóżku w pokoju w którym byłam z Niall'em. To był tylko sen.Jestem cała,Niall jest cały i Liam jest normalny.Spojrzałam w bok i zauważyłam,że Niall śpi obok mnie.

Nie chcą go obudzić poszłam do łazienki.Skorzystałam z toalety i w momencie w którym wyszłam z łazienki Niall już nie spał i nerwowo rozglądał się na boki.

-Co jest Niall?-zapytałam chłopaka z założonymi rękami na biodrach.

-Miałem koszmarny sen-odpowiedział a ja pokiwałam głową.

-Zostałeś ranny przez innego wilka w lesie i później ja się zjawiłam i siedziałam koło ciebie do momentu aż Harry z Lou nie dołączyli do nas.Było pobieranie cierpienia i zamrażanie krwinek.Później ochrzaniłam Liam'a i okazało się,że Liam to nie był Liam. Ochroniłam cię ciałem i dostałam strzałą a później się obudziłam.-opowiedziałam chłopakowi nie pomijając żadnego ważnego tematu-a twój sen też był taki straszny i dziwny jak mój?

Chłopak pokręcił głową i po chwili w naszym pokoju były trzy osoby a nie dwie. Liam do nas dołączył.

-O obudziłaś się-powiedział szczęśliwy i usiadł koło mnie.

-I takiego Liam'a ja znam-odpowiedziałam do siebie.

-Co?-zapytał Li.

-Miała sen gdzie ktoś albo cię opętał albo podszywał się pod Ciebie i chciałeś mnie zabić,ale nie udało się bo Katie osłoniła mnie swoim ciałem.

-przecież bym cię nie zabił-powiedział Li a ja pokręciłam głową.

-Pewnie po zmrożeniu mnie i odmrożeniu przez Harry'ego powstały jakieś objawy-powiedziałam i wzruszyłam ramionami przytulając się do Niall'a.

-Jak to Harry cię odmroził?-zapytał a ja przewróciłam oczami.

-Harry nie dawno dostał moc lodu-powiedział Niall,który ponownie zaczął zasypiać.Przewróciłam oczami i rozczepiałam mu fryz.

-Jak słodko patrzeć na Was-powiedział Li,który się do nas uśmiechnął.-Ja pójdę już tylko powiedź mi czy wszystko w porządku?-skierował pytanie do mnie na co pokiwałam głową-nie boli cię głowa,ani nie masz zawrotów?Jak masz to mów teraz bo może to się źle skończyć.

-Nie mam żadnych z tych objawów ale jakby były to albo powiem Niall'owi albo zawołam Ciebie,zgoda?
-Tak-odpowiedział i zniknął.Spojrzałam do tyłu i zauważyłam Niall'a który chrapał w poduszkę.Pokręciłam głową ze śmiechem i położyłam się koło niego.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Przepraszam,nie zdążyłam wczoraj dodać tego rozdziału.Mam nadzieję,że się podoba :)

                                                                                                                                                         

Rozdział 20

-To może wydawać się dziwna rozmowa dla Ciebie,ale wierzysz w wilkołaki,wampiry,czarownice i tak dalej?-zapytał a ja wiedziałam już,że będzie ta rozmowa związana z moim snem.Znaczy miałam taką nadzieję...


Spojrzałam na niego i kiwnęłam lekko głową spoglądając mu w oczy nie pewnie.
-Wierzę-przyznałam szczerze i westchnęłam- i zawsze chciałam zostać wampirem,czarodziejką lub wilkiem.-przyznałam i zarumieniłam się a Niall się zaśmiał.Spojrzałam na niego zdezorientowana. ~Z czego się on śmieje?~pomyślałam i zmrużyłam oczy.
-Nie do wiary-zaśmiał się cicho-myślałem,że będzie gorzej-odpowiedział i odetchnął z ulgą.
Siedziałam na miejscu przez kilka dobrych minut nie rozumiejąc sytuacji i o co chodzi Niall'owi,a  on się  ze mnie przez cały czas śmiał.
Niall widząc moją minę zlitował się i zaczął opowiadać.
-Wiesz gdy miałem może z 15 lat,pierwszy raz się zamieniłem.To było straszne.Nie wiedziałem co się ze mną dzieję i jak mam na to zareagować gdy zaczęły mi się pojawiać kły i bardzo dobrze słyszałem wszystko.Każdy szelest liści na dworze,każde szczekanie psa w ogrodzie mojego sąsiada kończąc na znienawidzonym jak dla mnie chrapaniem moich rodziców w pokoju obok.Uciekanie z lekcji do łazienki,żeby nikt później nie pokazywał na mnie palcem i się nie śmiał.Moja szkoła nie była tolerancyjna.Jak byłeś inny niż inni z twojego otoczenia pokazywali na ciebie palcem i obgadywali na każdym kroku.Mój były najlepszy przyjaciel jest najlepszym przykładem,niestety nie wytrzymał wytykania palcami i następnego dnia gdy przyszedłem do szkoły zostałem poinformowany,że popełnił samobójstwo w domu.Byłem załamany gdy w mojej szkole pojawił się Liam. Wszystkie Directioners myślały,że poznałem Liam'a gdy przyszedłem na przesłuchania do X-Factora,lecz to nie prawda.Jesteś jedyną osobą,która o tym wie prócz Liam'a.-odpowiedział a ja siedziałam na przeciwko niego z otwartą buzią.Przełknęłam ślinę i spojrzałam na niego.
-A reszta zespołu wie?...-zapytałam nie pewnie
-Wie...byli w wielkim szoku ale jakoś pogodzili się z zaistniałą sytuacją.Oczywiście dowiedzieli się po przesłuchaniach do X-Factora i do powstania zespołu nie wiedzieli o tym.Dopiero po.Wracając do Liam'a...Pomagał mi się podnieść po stracie najlepszego przyjaciela i pogodzenia się z zaistniałą sytuacją.Nie wiem czy sobie Liam życzy żebym mówił o nim ale nie zamierzam.Jak będzie chciał sam Ci powie.-odpowiedział a ja pokiwałam głową rozumiejąc.
-Czy jak się dzisiaj obudziłam ze snu to ty naprawdę się zamyśliłeś?-zapytałam podejrzanie i zmrużyłam na niego oczy.
-Może?....-stwierdził niepewnie drapiąc się po karku.
-Jak tam twój kręgosłup?-zapytałam spoglądając na niego
-już jest dobrze.Jestem wilkiem więc...szybko wyzdrowiałem.Mój organizm jest inny niż wasz i szybko się regeneruje.-odpowiedział a ja pokiwałam głową i przysunęłam się do niego.Chciałam się do niego przytulić ale się przesunął dalej.Nie powiem zabolało...
-Zaraz przyjdę-powiedział i ruszył do drzwi na przeciw.Jak się domyślam to są drzwi do łazienki.Drzwi od łazienki nie zostały dokładnie zamknięte tylko przymknięte.Siedziałam może sama z 7 minut i zaczęłam się denerwować bo Niall'a dalej nie było,gdy poczułam jak coś smyra mi po nodze.Odruchowo spojrzałam na dół i zobaczyłam trochę większego wilka niż są u nas.Miał białą sierść i niebieskie jak ocean oczy,które spoglądały na mnie niepewnie.To był ten wilk z mojego snu,którego Liam wołał do siebie.Chyba nazywał się....Nandoo!!Nandoo jak Nandos!Czyli...to Niall!
-Chodź tu Nandoo!-zawołałam wilka i poklepałam siedzenie koło siebie.Wilk wskoczył na miejsce,które wskazywałam i spojrzał na mnie nie pewnie.Przewróciłam oczami i przytuliłam go głaskając go po plecach.Gdy odsunęłam się od Niall'a pod postacią wilka zostałam przez niego polizana po twarzy.
-Niall!-zaśmiałam się przecierając twarz.Nagle ktoś zaczął się dobijać do drzwi.Spojrzałam na wilka a on spojrzał na drzwi.Nagle wszystko ucichło i usłyszałam jakby w moich myślach.
~Otwórz,spokojnie to tylko Liam,a ja zaraz wrócę~spojrzałam na wilka,który zeskoczył na podłogę i wszedł do łazienki usiłując zamknąć drzwi.Zaśmiałam się i podeszłam do drzwi przymykając je.
Nie pewnie otworzyłam drzwi i moim oczom ukazał się we własnej osobie Liam,który spojrzał na mnie zdziwiony.
-Co tutaj robisz?-zapytał wchodząc do środka i zamykając drzwi.
-Przyjechałam z Nialler'em.-odpowiedziałam i wzruszyłam ramionami.
-A on jest?...-odpowiedział i zaczął się rozglądać dookoła.
-Zaraz wróci,jest w łazience-odpowiedziałam i usiadłam na łóżku przejeżdżając ręką po pościeli.
Liam usiadł koło mnie i zaczął się natarczywie spoglądając w ścianę naprzeciwko,a ja się trochę spięłam.Nie wiedziałam gdzie ręce włożyć.Liam to zauważył i spojrzał na mnie.
-Nie denerwuj się przecież nic ci nie zrobię-odpowiedział i objął mnie ramieniem.
-Nie denerwuję się tylko czuję się nieswojo-sprostowałam i zgięłam łokieć w ręce opierając się o kolano.Westchnęłam i spojrzałam na otwierające się drzwi łazienki.Po chwili pokazał się w drzwiach blondyn,który uśmiechnął się w moja stronę.Usiadł po mojej prawej stronie i westchnął.Nastała niezręczna cisza pomiędzy nami.
-Więc?...-podjął się rozmowy Niall po kilku minutach,gdy nikt nie miał ochoty się odezwać.Spojrzeliśmy z Liam'em na Niall'a w tym samym czasie.
-Więc...co?-zapytałam i podrapałam się po głowie.
-Wierzysz mi?-zapytał a ja załamałam ręce.
-Jak widziałam Nandoo to chyba Ci wierzę,nie?-odpowiedziałam retorycznie
-Co się stało Liam?-zapytał Niall spoglądając na swojego przyjaciela na którego również spojrzałam.
-Wyczuwałem kogoś koło ciebie i się wystraszyłem,że Ci grozi niebezpieczeństwo ale to tylko Katie-odpowiedział Liam a ja pokiwałam tylko głową.
-Taaa...to tylko ja-przytaknęłam głową-skąd wiedziałeś,że za drzwiami był Liam?-zwróciłam się do Niall'a.
-Liam jest moim opiekunem i wyczułem go a on może wyczuć niebezpieczeństwo koło mnie.-odpowiedział a ja przesunęłam się na łóżku i oparłam się plecami o ścianę kładąc głowę na niej.Westchnęłam i przetarłam oczy ręką ziewając.
-Ktoś się nie wyspał-powiedział Liam a ja przetarłam dłońmi twarz.Położyłam się na boku twarzą zwróconą w stronę chłopaków,którzy zacięcie rozmawiali o czymś.Po kilku minutach poczułam jak coś kapie mi nosa,myśląc,że to po prostu katar przetarłam palcem pod nosem.Jakie było moje zdziwienie gdy zobaczyłam krew na palcu.Gwałtownie wstałam i zastraszająco szybkim tempem przecisnęłam się pomiędzy chłopakami,którzy przestali rozmawiać gdy wstałam gwałtownie i pobiegłam do łazienki urywając kawałek papieru toaletowego.Przyłożyłam sobie pod nos i usiadłam na brzegu wanny pochylając się do przodu.Po chwili do łazienki wszedł Niall,który zatroskaną miną podszedł do mnie i kucnął,żeby miał twarz na wprost mojej.
-Co jest słońce?-zapytał i położył dłoń na moim kolanie.
-Krew mi się leje z nosa-odpowiedziałam i odsunęłam papier od nosa sprawdzając czy dalej krew mi się leje.Niestety intensywnie mi się lało i po chwili cały papier był czerwony.Niall zerwał kawałek i podał mi go.Podziękowałam kiwnięciem głowy i z pomocą Niall powoli wstałam z brzegu wanny przechodząc ten kawałek od łazienki do pokoju siadając na łóżku.
-Co jest?-zapytał Liam,który spojrzał dopiero na nas
-Leje się jej krew i nie wiem jak zatamować krwawienie-odpowiedział Niall a mi się zrobiło lekko słabo,że się prawie przewróciłam do tyłu uderzając głową o ścianę.Pewnie byłoby tak gdy Liam nie miał dobrego refleksu i nie złapałby mnie.Niall usiadł koło mnie przytrzymując mnie,żebym się za bardzo nie odchyliła do tyłu i nie uderzyła głową o ścianę albo,żebym się za bardzo nie przechyliła do przodu i żebym nie spadła z łóżka na twarz.Byłam słaba,że nie miałam siły trzymać wacika w ręce.
-Liam zrób coś!Przecież ona się wykrwawia!-krzyknął Niall jak zaczęłam tracić orientacje w terenie i zamykały mi się oczy.
-Co miałbym zrobić?Przecież to żadne zaklęcie tylko Katie nie wysypia się!-krzyknął a mi zawdzięczało w uszach.
~Słabo?Jak tak to dobrze,bo ma~usłyszałam szyderczy głos i szyderczy śmiech po chwili.Spojrzałam na chłopaków,którzy dalej się kłócili czy to zaklęcie czy nie,ale ja już wiedziałam,że to zaklęcie i to mi się wcale nie podoba,bo ktoś chce się mnie pozbyć.
-Niall-powiedziałam cicho a chłopaki przestali się kłócić i spojrzeli na mnie. Niall usiadł koło mnie a ja spojrzałam raz na niego i raz na Liam'a.-To zaklęcie-odpowiedziałam słabo i nastała ciemność.

                                                  * * *
Oczami Niall'a

Byłem w szoku,że mi uwierzyła.Szczerze kamień spadł mi z serca bo się tej rozmowy obawiałem.Myślałem,że mnie wyśmieję i wyzwie od dziwadła,a tu jaka niespodzianka.Specjalnie,żeby mi bardziej uwierzyłam zamieniłem się w Nandoo. Szczerze nie wiem kto wymyślił tą nazwę,ale chyba Liam. Siedziałem pod postacią wilka koło Katie gdy usłyszałem pukanie do drzwi.Spojrzałem w tym samym momencie na drzwi jak Katie.Wyczułem,że to Liam za nimi stoi więc przemówiłem do Katie w myślach,żeby się nie bała i otworzyła ponieważ to tylko Liam i przeszedłem do łazienki się zmienić w człowieka.Niestety gdy się jest wilkiem nie jest takim dużym i nie dosięgałem do klamki,więc Katie z chichotem przymknęłam drzwi za mną.Zmieniłem się z powrotem w człowieka i ubrałem w poprzednie ubrania.Wyszedłem z łazienki i usiadłem koło dziewczyny.Spytałem się dziewczyny czy wierzy mi a ona odpowiedziała odpowiedzią retoryczną.
Oparła się o ścianę  z tyłu i po chwili leżała na boku twarzą do nas.Spojrzałem na nią chwilę i zacząłem rozmawiać z Liam'em o Lou.Nagle Katie gwałtownie wstała i wbiegła do łazienki nie zamykając jej.Spojrzałem na Liam'a który spojrzał na mnie.Wstałem z łózka i podszedłem do drzwi i zobaczyłem Katie przechyloną do przodu.W ręce miała papier toaletowy zwinięty,który zaczął po woli przemakać.Podałem dziewczynie następny kawałek za który podziękowała skinięciem głowy.Po kilku minutach pomogłem dziewczynie wstać z brzegu wanny i przejść na łóżko koło Liam'a,który dopiero zwrócił uwagę na naszą dwójkę.Zacząłem się kłócić z moim opiekunem,że to zaklęcie bo krew z nosa przecież leje się nie dłużej niż 5 minut a jej się lała z 10 minut i się zaraz wykrwawi jak czegoś nie zrobimy.Katie bladła z każdą kolejną minutą a krew nie przestawała się lać.Dziewczyna mnie zawołała więc usiadłem koło niej i powiedziała tylko,że to zaklęcie a po chwili zemdlała na moich rękach.Jak kiedyś powiedziałem,że się boję to teraz mówię,że jestem więcej niż przerażony.Moja przyjaciółka,którą kocham zemdlała na moich rękach.Spojrzałem na Liam'a,który miał oczy jak pięciozłotówki.Podbiegł do nas i uklęknął.Położył dłoń na głowie Katie i nic nie mówił a ja się przyglądałem jego poczynaniom.Pokiwał głową i spojrzał na mnie smutnym wzrokiem.
-Miała rację to jest zaklęcie,nie wiem czemu go nie wyczułem,przepraszam-powiedział ze skruchom a ja pokiwałem tylko głową.-będę musiał wrócić do domu i przygotować lekarstwo bo to bardzo mocne zaklęcie i nie wystarczy,że powiem jakieś zaklęcie,a na razie Katie będzie w stanie hibernacji i przestanie się jej lać krew.
Pokiwałem głową ze zrozumieniem i głośno westchnąłem.Spojrzałem na Katie,którą Liam przygotowuje do  stanu hibernacji.Była blada jak kreda i ledwo oddychała.Gdy Liam skończył wstał i ruszył do drzwi gdy zatrzymałem chłopaka.
-Liam ale Katie nie straci oddechu?-zapytałem ze łzami w oczach.
-Nie wiem Niall,przepraszam ale nie mam pojęcia-odpowiedział i uśmiechnął się pocieszająco ale nie udało mu się.Wiem,że Katie też była ważna dla Liam'a. Gdyby nie Liam nie poznałbym nawet jej,to on ją przekonał,żeby się z nami spotkała i uwierzyła nam.-Ale gdyby tak się stało to wołał mnie i...nie wiem spróbuj reanimacji i przywróć jej oddech.-Odpowiedział i zniknął na moich oczach kiwając mi głową na pożegnanie.Westchnąłem i spojrzałem na dziewczynę,która zaczęła coś mówić pod nosem.Wstałem z łóżka i poszedłem do łazienki.Przemieniłem się w wilka i ułożyłem się koło niej żeby ją trochę ogrzać.Zamknąłem oczy i usłyszałem głos.
~I co jak się czujesz z tym,że osoba,którą kochasz leży nie przytomna?Źle?Czyli wiesz jak się ja czuję gdy zrobiłeś to mojemu bracie,kochaniutki~Usłyszałem chytry głos i otworzyłem oczy rozglądając się dookoła,ale niczego podejrzanego nie zobaczyłem.Spojrzałem na dziewczynę gdy usłyszałem Drag Me Down i wiedziałem,że to telefon Katie.Podniosłem się i wszedłem do środka przemieniając się w człowieka i ubierając się pośpiesznie.Doskoczyłem do telefonu w ostatniej sekundzie odbierając.Na wyświetlaczu wyświetlał się numer Louis'a.
-Halo?-zapytałem po odebraniu telefonu.
-Katie!Harry się obudził-zawołał szczęśliwy a ja zmarszczyłem brwi..Jak to się obudził?
-Jak to się obudził?-spytałem nie rozumiejąc
-Niall?to ty?-zapytał Lou a ja pokiwałem głową ale przypomniałem sobie,że przecież on tego nie widzi.
-Tak to ja-odpowiedziałem i spojrzałem na Katie.
-Możesz dać mi Katie?-zapytał niepewnie
-Mógłbym dać ją wcześniej jakbyś zadzwonił ale teraz to jest nie wykonalne-odpowiedziałem ze smutkiem.
-Dlaczego?-zapytał przestraszony a w słuchawce usłyszałem cichy głos Harry'ego.
-Co jest z moją siostrą?-usłyszałem pytanie Hazzy
-Jest w tym momencie w stanie hibernacji.
-ponieważ?...
-Ktoś rzucił na nią czar i Liam,żeby ją ratować z hibernował ją-odpowiedziałem i nastała cisza pomiędzy nami.
-Gdzie jesteście?-usłyszałem po chwili głos Harry'ego
-W naszym domku przy klifie-odpowiedziałem i zauważyłem że Katie zaczęła się kręcić na boki.
-Zaraz będę-odpowiedział i rozłączył a ja spoglądałem na zakończoną rozmowę na telefonie w szoku.
~Ale jak?Przecież on jest w szpitalu?~pomyślałem i podrapałem się po brodzie.Podeszłem do Katie i usiadłem koło niej chwytając jej dłoń.Była zimna jak lód a jednocześnie ciepła.To było bardzo dziwne.Po 10 minutach do domku wpadł zdyszany Harry a za nim Lou.Otworzyłem usta z wrażenia.
~Jak przecież on był w szpitalu~pomyślałem a Harry spojrzał na mnie.
-Wypisali już mnie-odpowiedział i wzruszył ramionami podchodząc do Katie.Siadł koło niej i po jego policzku spłynęła łza.-Co się stało?
-Przyjechałem z Katie tutaj i wszystko jej powiedziałem-zacząłem i spojrzałem na Harry'ego a później na Louis'a,który kiwnął głową,żebym kontynuował.-Pojawił się później Liam,który wyczuł koło mnie niebezpieczeństwo i chyba miał rację bo coś zaatakowało Katie.Puściła się jej krew z nosa i później zemdlała na moich rękach.-opowiedziałem wszystko Harry'emu ze szczegółami.Harry położył rękę na głowie siostry i wyszeptał coś.Po chwili pod jego dłonią pojawił się kwiatek z lodu,który później się stopił na głowie  Katie.Otworzyłem buzię i spojrzałem na Harry'ego,który spojrzał na mnie.
-No co?Pomogłem jej-odpowiedział i po prostu wstał podchodząc do Louis'a.Oparł się o jego ramię i spojrzał na mnie.
-Od kiedy ty masz moc lodu?-zapytałem podnosząc brew.
-Szczerze od niedawna-odpowiedział i wzruszył ramionami.
-A ty Lou?-zapytałem a Lou pokręcił głową.
Nagle usłyszałem kaszel za nami i odwróciłem się.Katie patrzyła się na nas swoimi piwno-zielonymi oczami.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rozdział niesprawdzany,przepraszam za jakieś błędy :)

Rozdział 19

Oczami Katie

-Katie!-usłyszałam za mną,więc się odwróciłam w stronę z której dochodzi głos jakiejś kobiety.Za mną stała Johanna i rozglądała się nerwowo na boki.
-Co jest Johanna?-zapytałam dziewczyny również się rozglądając na boki.
-Muszę się sprężać bo jak skapną się,że Cię ponownie odwiedzam to mnie chyba zabiją-odpowiedziała pośpiesznie,a ja chciałam coś powiedzieć.Już otwierałam usta,żeby coś powiedzieć,gdy mi przerwała-Ooł...już mnie szukają!Będę się sprężać.Nie lubię gdy ktoś musi się domyślać ale niestety nie mam wystarczająco dużo czasu,żeby ci wszystko wytłumaczyć,ale strzeż siebie i swoich przyjaciół na swojej imprezie urodzinowej.U góry mówią,że przez tą imprezę zmieni się twoje życie o 180 stopni,więc się strzeż.Ja lecę pa!-powiedziała i już jej przy mnie nie było,a ja zaczęłam się rozglądać dookoła.Pusta czarna przestrzeń w,której nie było żadnej żywej duszy.Mój wzrok nagle zatrzymał się na kącie w którym zauważyłam dwoje ślepiów wgapiających się we mnie.Miały bardzo podobny kolor oczów jak Niall ma.Nagle zaczęło się do mnie przybliżać i gdy było już niedaleko mnie,ukazał mi się wilk.Trochę większy niż przecięty wilk ale wilk.Miał białą sierść i niebieski oczy jak ocean.Usiadł naprzeciw mnie i przekręcił głowę w bok.Podeszłam powoli do niego i gdy chciałam go pogłaskać po głowie,zaczął na mnie skakać i lizać po twarzy.Zaczęłam się śmiać i próbowałam odciągnąć wilka od mojej twarzy.
-No już-zaśmiałam się i uspokoiłam w małym stopniu wilka,który usiadł na ziemi i spoglądał na mnie swoimi niebieskimi oczami.Usiadłam naprzeciw go i spojrzałam na niego.-Wiesz twoje oczy przypominają mi oczy kogoś kogo znam i kocham.
Wilk podszedł do mnie i położył swój łeb na moim udzie a ja zaczęłam go głaskać za uchem.
-Katie!-nagle usłyszałam głos jakiegoś chłopaka.Podniosłam głowę i zauważyłam przed sobą Liam'a.
Wilk również podniósł łeb i spojrzał na Liam'a,ale nie przejął się nim i z powrotem położył głowę na moim udzie.
-Co Li?-zapytałam chłopaka i ziewnęłam.
-Śpiąca jesteś,chodź Nandoo-krzyknął na wilka i poklepał swoje udo.Wilk niechętnie  wstał z moich ud  i polizał mnie po policzku.Podszedł do Liam'a i usiadł koło niego patrząc na mnie swoimi niebieskimi jak ocean oczami. Liam pstryknął na palcach i poczułam jakbym spadała.Zaczęło mi się w głowie kręcić i nagle otworzyłam oczy.Byłam w swoim pokoju a koło mnie siedział Niall spoglądający na mnie tymi niebieskimi oczami.
-Co tu robisz?-zapytałam się Niall'a a on podskoczył w miejscu i spojrzał na mnie wystraszonymi tęczówkami.
-Ja?-zapytał pokazując na siebie-siedzie na łóżku koło ciebie i rozmyślam.
-Nad czym tak się zastanawiałeś?-zapytałam spoglądając na niego ze zmrużonymi oczami.
-Nad fanami,nad moją rodziną,nad koncertami,nad moim przyszłym związkiem-zaczął wyliczać na palcach-aaaa właśnie ubierz się ładnie na godzinę 16 pójdziemy gdzieś-powiedział tajemniczo a ja otworzyłam usta z wrażenia.
-Czy ty mnie zapraszasz na randkę?-zapytałam w szoku a w środku skakałam ciesząc się.
-Może-odpowiedział i uśmiechnął się.-Bądź gotowa na 16-dopowiedział,pocałował mnie w policzek i już po chwili go już nie było w moim pokoju.
~on zaprosił mnie na randkę~ Pomyślałam i zaczęłam piszczeć jak szalona.Do pokoju wbiegła wystraszona Lori.
-Co się dzieje!-zawołała rozglądając się dookoła poszukując wroga w moim pokoju.
-Jest Niall na dole?-zapytałam szeptem
-Nie,wyszedł przed chwilą tłumacząc mi,że idzie coś załatwić i wróci o 16-machnęła ręką w moją stronę a ja zaczęłam ponownie piszczeć.
-Co się stało?-zapytała nie rozumiejąc mnie Lori.
-Niall zaprosił mnie na randkę!-zawołałam i zaczęłam tańczyć.Nie wiem czy można nazwać tańca wyrzutami rąk w wszystkie strony.
Lori zaczęła ze mną piszczeć i skakać po całym pokoju.
-Na którą zaprosił cię?-zapytała gdy emocje przestały u nas buzować i leżeliśmy w tym momencie na moim łóżku.
-Na 16-odpowiedziałam i westchnęłam-nie wiem w co się ubrać!-zawołałam i wstałam jak poparzona z łóżka podbiegając do szafy.Zaczęłam ją intensywnie przeszukiwać rozwalając po pokoju wszystkie rzeczy z mojej szafy.Wyrzuciłam z mojej szafy wszystkie ubrania tylko zostawiłam kilka sukienek,bluzek,spodni oraz spódnic na łóżku.-I w co ja mam się ubrać?
-Nie wiem,może napisz SMS'a do Niall'a jak masz się ubrać?-zaproponowała Lori,która przeglądała moje rzeczy.
Chwyciłam do ręki mój kochany iphone i weszłam w wiadomości.

Od Katie :*
Do Niall :**

Hey Niall :*
Jak mam się ubrać?
Na elegancko czy bardziej luzacko?


Wysłałam i po kilku minutach przyszła mi odpowiedź na moją wiadomość.

Od Niall :**
Do Katie :*

Hey Katie :*
Ubierz się bardziej luzacko bo nie idziemy do żadnej eleganckiej restauracji xxx


Uśmiechnęłam się na buziaczki na końcu wiadomości.

Od Katie :*
Do Niall :**

Się rozumie do godziny 16 xxxx

Westchnęłam i odstawiłam telefon na bok.Spojrzałam z założonymi rękami na Lori.
-I jak?Wiesz jak się masz ubrać?-zapytała się mnie
-Mam się ubrać luźno bo nie idziemy do żadnej restauracji.
-Może się ubierz w to?-zapytała i pokazała mi na jedną z sukienek na łóżku.Podeszłam do łóżka i spojrzałam na sukienkę,którą mi zaproponowała Lori.

Była piękna,kupiła mi ją mama jak jeszcze żyła z tatą.Uśmiechnęłam się smutno i podniosłam ją do rąk. Wyciągnęłam jeszcze ładny komplet biżuterii: bransoletkę,kolczyki i pierścionek z różową różą.Odstawiłam biżuterię na szafkę koło łóżka i poszłam ubrać sukienkę i rajtki do łazienki.
Wyszłam z łazienki  i założyłam biżuterię.Spojrzałam na zegar 15:30.
-O bożę o której ja wstałam,że jest już 15:30?-zapytałam w szoku.
Wbiegłam w pośpiechu do łazienki i zrobiłam lekki makijaż.Pomalowałam powieki lekkim łososiem,podkreśliłam oczy czarną kredką i potuszowałam rzęsy na czarno.Wyszłam z łazienki i zauważyłam,że jest godzina 15:50.Zabrałam w pośpiechu czarną kopertówkę do której wrzuciłam telefon,kluczę,portfel i chusteczki.
Zeszłam ze schodów uważając na buty,które jak zawsze muszą leżeć na schodach gdy schodzę i podeszłam do przedpokoju gdzie ubrałam łososiowe szpilki w czarne kokardki.Ściągnęłam z wieszaka czarną skórzaną kurtkę zapinaną na boku.Gdy byłam całkowicie ubrana usłyszałam dzwonek do drzwi.Przeglądnęłam się w lustrze i otworzyłam drzwi z uśmiechem na twarzy spodziewając się Niall'a. Niestety za drzwiami nie stał Niall lecz Liam. Zeskanował mnie wzrokiem od dołu do góry i uśmiechnął się w moją stronę.
-Pięknie wyglądasz-skomplementował mnie a ja się lekko zarumieniłam-dla kogo się tak pięknie ubrałaś?
-Dziękuję-odpowiedziałam i uśmiechnęłam się do niego-Niall mnie zabiera na randkę.
-ooooo...to miłej randki-odpowiedział i uśmiechnął się szerzej w moją stronę.
-Dziękujemy-usłyszałam głos Niall'a,który opierał się o framugę drzwi.-Pięknie wyglądasz!
-Dziękuję-odpowiedziałam i schowałam twarz do ramienia,żeby nie zobaczył moich wypieków na policzkach .Niall się zaśmiał,podszedł do mnie przytulając mnie do swojej klatki piersiowej i całując w czoło.
-To co słonko idziemy?-zapytał a ja tylko przytaknęłam.Wyciągnął w moją stronę dłoń którą uścisnęłam i podążyliśmy do jego samochodu.
-Możesz prowadzić?-zapytałam i spojrzałam na niego.
-Mogę-odpowiedział i otworzył mi drzwi samochodu.Wsiadłam do środka i zapięłam pasy,a Niall zamknął za mną drzwi.Obszedł dookoła samochód i wsiadł za kierownicą.
Odpalił samochód i wyjechaliśmy na drogę.Jechaliśmy z 10 minut w ciszy gdy zaczęłam rozmowę.
-Gdzie mnie zabierasz?
-Jedziemy do chatki w lesie.Będę Ci musiał coś opowiedzieć o naszym świecie o którym nie masz pojęcia,że żyjesz.
Po 30 minutach Niall zgasił auto a mi się pokazała ładna i skromna chatka,koło klifu.
Niall obszedł dookoła samochód i otworzył mi drzwi.Pomógł mi wysiąść z samochodu,który później zamknął na klucz.
Weszliśmy przez bramkę i stanęliśmy przed drzwiami .Niall wyją klucze z kieszeni spodni.Otworzył drzwi przede mną i przepuścił mnie w drzwiach pierwszą.W chatce było przeciętnie.Jedno łóżko w rogu.Kanapa na przeciw łóżka pod oknem.Telewizor wisiał na ścianie pod stołem i pięcioma krzesłami.Na kanapie leżały poukładane kołdry,koce,poduszki i jaśki.Przy drzwiach stała szafa,a koło stołu i krzeseł stała mała komoda,na której stała mała lodówka.Koło lodówki stał mała kuchenka,a na lodówce stała mikrofalówka.Pod lodówką była szafka w której były patelnie,garnki i różnego rodzaju zioła,przyprawy i lekarstwa.
Usiadłam na łóżku i spojrzałam na Niall'a który chodził po pokoju w tą i we w tą.
-Kawa,herbata,gorąca czekolada,woda,cola co sobie pani życzy?-zapytał a ja nie mogłam się zdecydować
-A masz kakao?-zapytałam niepewnie
-Już się robi-powiedział i podszedł do mnie dając mi buziaka w policzek.Pokręciłam głową ze śmiechem i oglądałam jak Niall robi nam gorące kakao.Nasypał po 4 małe łyżeczki do każdej ze szklanki i zalał zimnym mlekiem,który później podgrzał w mikrofali.Gdy już mleko się podgrzało podał mi ostrożnie szklankę i usiadł koło mnie na łóżku.
-To może wydawać się dziwna rozmowa dla Ciebie,ale wierzysz w wilkołaki,wampiry,czarownice i tak dalej?-zapytał a ja wiedziałam już,że będzie ta rozmowa związana z moim snem.Znaczy miałam taką nadzieję...


Przepraszam za taki krótki ale mama mnie ściga do czytania lektury,którą muszę przeczytać na poniedziałek na Polski.Następny rozdział powinien być dłuższy.

Rozdział 18

Oczami Katie

Obudziłam się czując lekki i równomierny oddech na twarzy.Uśmiechnęłam się i otworzyłam oczy siadając na łóżku patrząc na śpiącego Niall'a przy moim boku.Przeciągnęłam się i cicho wstałam z łóżka stękając gdy usłyszałam jak moje kości strzelają.Podeszłam do łazienki i z pralki wzięłam poukładają bluzkę w paski i czarne leginsy.Zamknęłam się w łazience i ubrałam się pośpiesznie.Pomalowałam lekko oczy i potuszowałam rzęsy tuszem.Spojrzałam na lustro i zobaczyłam swoje odbicie na,którym pod powiekami miałam cienie od niewyspania się.Od kilku dni męczą mnie koszmary,że dwie postacie knują przeciwko mnie,Harry'emu i Louis'owi a później nagle pojawia mi się Liam,który klęczy nad ciałem ciemnowłosego chłopaka.Był nim Zayn. Spojrzał na mnie z bólem w oczach i wykrzyknął mi prosto w twarz
-Nienawidzę Cię!To twoje wina!-krzyczał zrozpaczony.
Wyszłam z pokoju dalej myśląc o moim śnie i zderzyłam się z Liam'em w salonie.Przestraszona aż podskoczyłam w miejscu przez mój snem i popatrzyłam niepewnie na niego.
-Katie!-zawołał a ja spojrzałam na niego wystraszonymi oczami.-Gdzie jest Niall?!
-Emmm....śpi?-odpowiedziałam zmieszana-w moim pokoju.
-Co się stało w twoim pokoju?-zapytał zatroskany-Od kiedy masz astmę?
-Nie mam astmy-odpowiedziałam i pokręciłam wolno głową spoglądając na Li.
-Wcześniej jak upadłaś miałaś napad astmy i dobrze,że Niall choruje na astmę i miał inhalator bo byś się udusiła.-odpowiedział a mi się oczy szerzej otworzyły.Ja i astma?nic mi o tym nie wiadomo...
-jak to?-wykrztusiłam-od kiedy tutaj siedzisz?-zmieniłam temat
-Od momentu gdy odzyskałaś przytomność a później poszłaś spać,a ja czekałem na Niall'a-odpowiedział i zmarszczył brwi.
-Niestety ale Niall'owi się przysnęło koło mnie-zaśmiałam się cicho
-Co ja?-nagle usłyszałam śpiący i zachrypnięty głos Niall'a za nami.Obróciliśmy się z Liam'em w jego stronę.
-Już nie śpisz?-zapytałam spoglądając na niego,podeszłam do niego i przeczesałam mu roztrzepane ,w wszystkie strony, kosmyki włosów.
-Obudziłem się bo zabrakło mi ciepła,które przez cały czas leżało na mnie-odpowiedział wesoło a ja się zarumieniłam się-a tak na serio przywaliłem głową w szafkę-odpowiedział i przyłożył do głowy rękę.Stanęłam na palcach u jego boku chcąc zobaczyć czy sobie głowy nie rozciął,ale jestem za niska i nie dosięgnę do jego włosów lecz do twarzy.
-Mógłbyś się trochę schylić chciałabym zobaczyć czy nie rozciąłeś głowy czy skończy się tylko na guzie.-powiedziałam a Niall spełnił moją prośbę uginając nogi w kolanach.Sprawdziłam i stwierdzając,że niczego nie ma,pozwoliłam chłopakowi powrócić do wyprostowanych nóg.-masz szczęście!Skończy się tylko na guzie.
Poklepałam go po ramieniu i usłyszałam głośne burczenie w brzuchu. Byjąc pewna,że to Nialler spojrzałam na niego z politowaniem a on popatrzył na mnie i pokręcił głową.
-To nie ja!-odpowiedział a ja spojrzałam na Liam'a.
-Przepraszam-odpowiedział ze skruchą.Westchnęłam i chwyciłam Niall'a po jednej stronie a Liam'a po drugiej i poszłam z nimi do kuchni.Wskazałam im siedzenia i kazałam usiąść.
-Co sobie życzycie?-zapytałam spoglądając do lodówki-tosty,naleśniki,kanapki,omleta,jajecznicę?-zaczęłam wymieniać.
-Naleśniki-odpowiedzieli równo
Pokiwałam głową i podeszłam do lodówki wyjmując potrzebne produkty do zrobienia naleśników.
Wzięłam mikser z górnej półki nad zlewem i miskę z dolnej półki.Położyłam patelnie na ogniu wcześniej wyciągając ją z półki.Wsypałam wszystkie produkty i zaczęłam je miksować.Gdy ciasto było już gotowe,a patelnia rozgrzana nalałam trochę oleju na patelnie a później nalałam ciasto,rozprowadzając go po całej powierzchni patelni.Gdy naleśniki zaczęły się smażyć usiadłam sobie koło Liam'a przy stole.Spojrzałam na chłopaków,którzy zacięcie o czymś gadali.Jedyne o czym usłyszałam to koncert i Modest,więc stwierdziłam,że rozmawiają o zespole.Podeszłam do kuchenki i obróciłam naleśnika.Zaczęłam zastanawiać się o co chodziło w moim śnie.Co ja mogłabym zrobić Zayn'owi,że Liam by się na mnie obraził?Gdzie był Niall,Harry,Lou?Nawet nie wiem kiedy w mojej ręce pojawił się nóż,przecież nic nie kroiłam!
 -Katie!-usłyszałam krzyk i poczułam ból w ręce.

                                                                         * * *
Oczami Louis'a.


Siedziałem w szpitalu koło śpiącego Harry'ego,którego zaczęła głowa boleć.Siedziałem,siedziałem,siedziałem i siedziałem.Zaczynało mi się nudzić bo mój misiek dalej spał,gdy drzwi do pokoju się otworzyły i do środka weszły dwie dziewczyny.Rozpoznałem w nich te dwie dziewczyny,które prosiły mnie i Liam'a o autograf w kawiarni.
-Co tutaj robicie?-zapytałem i spoglądając morderczym wzrokiem na dziewczyny.Dziewczyny podskoczyły na mój głos i powoli się odwróciły.
-O Lou!-zawołała szatynka,a ja się skrzywiłem.Niech mi obudzą mojego skarba to zabiję!-Jesteś tutaj! to nie będziemy Ci przeszkadzać-odpowiedziały i w szybkim tempie ulotniły się z pokoju gdy chciałem się czegoś spytać.Wzruszyłem ramionami i spojrzałem na Hazzę,spał dalej jak  niewiniątko.
Nagle dostałem SMS'a.Odblokowałem telefon i otworzyłem wiadomość.

Do Louis
od nieznajomy

Nie ciekawi Cię dlaczego Harry się nie budzi?
Może jednak nie boli go głowa ale co innego i się nie budzi?
Kocham cię słoneczko i miłego cierpienia...

Siedziałem na miejscu w szoku.Spojrzałem na Hazze i wstałem jak poparzony podbiegając do niego.Obróciłem go na plecy-ponieważ leżał bokiem i sprawdziłem puls.Był słaby ale był i sprawdziłem czy oddycha.

O cholera on nie oddycha!-krzyknąłem w myślach sprawdzając jeszcze raz czy oddycha ale niczego nie usłyszałem.
Nacisnąłem czerwony guzik nad łóżkiem i zacząłem próbować przywrócić oddech ale to nic nie dawało!Przez łzy niczego nie widziałem,rozmazywał mi się obraz.Do pokoju wbiegł lekarz i dwie pielęgniarki.
-Co się stało?-zapytał mnie lekarz a ja wziąłem drżący oddech.
-Nie wiem!Bolała go głowa więc się położył a teraz nie oddycha!Ratujcie goo!-krzyknąłem zalewają się łzami
-Wyprowadźcie go!-zawołał lekarz a jedna z pielęgniarek podeszła do mnie i próbowała mnie wyprowadzić ale ja nie stawiałem oporu.Sam wyszedłem nie robiąc w środku zamieszania.Lepiej,żeby zajęli się Harry'm  niż mną.Siadłem sobie na krześle i wyciągnąłem iPhone z kieszeni spodni. Po chwili wyszedł lekarz,podbiegłem do niego.
-I co z nim?-zapytałem ze strachem
-Przykro mi ale Panu Styles'owi nie udało nam się przywrócić oddech,ale jest podłączony ponownie do aparatury,która będzie podtrzymywać mu oddech.
-Dziękuję za powiadomienie mnie-odpowiedziałem smutno-mogę do niego wejść?
-Oczywiście jutro będą badania dlaczego Pan Styles przestał oddychać,dowiedzenia-odpowiedział i odszedł zostawiając mnie z samym sobą na korytarzu. Wszedłem do sali i zobaczyłem ten sam widok,który widziałem jeszcze nie dawno.
-Dlaczego mi nie powiedziałeś,że coś cię boli oprócz głowy-zapytałem szlochając-Nic ci by nie było teraz,jakbym zawołał lekarza od razu,a nie kazał tobie się zdrzemnąć,przepraszam słoneczko-odpowiedziałem i wybuchnąłem większym płaczem.Odblokowałem telefon,który trzymałem w dłoni i wybrałem numer do Katie.Czekałem aż odbierze ale nie odebrała.Spróbowałem jeszcze i po chwili usłyszałem łagodny głos w słuchawce.
-Tak słucham?-zapytała a ja cicho zaszlochałem-Lou co jest?!
-Mogłabyś przyjechać do szpitala?-zapytałem z nadzieją w głosie-i przyjść do pokoju Harry'ego?
-Zaraz będę-odpowiedziała i rozłączyła się.Nie minęło kilka minut a w sali pokazała się Katie z Niall'em i Liam'em.
-O Bożę!Co się tutaj stało!?-zapytała i podeszła do Harry'ego.
-Bolała go głowa więc powiedziałem mu żeby się zdrzemną,a później długo się nie budził i zauważyłem,że nie oddycha!To jest moja wina bo zamiast wołać lekarza to kazałem mu się zdrzemnąć!
-Lou-spokojnie powiedział Niall i podszedł do Lou-to nie twoja wina!Nikt by tego nie przewidział nawet duch z przyszłości-odpowiedział i spojrzał na mnie przez chwilę-więc się nie obwiniaj!
-Może jednak tylko go głowa bolała i przez głowę przestał oddychać a nie na przykład stało mu się coś z płucami.-dopowiedziałam i spojrzałam smutno na Hazze-Hazz wyjdzie z tego,jest silny i ma dla kogo walczyć-odpowiedziałam i uśmiechnęłam się smutno ocierając łzę,która wypłynęła mi z oka.
-Miałem do Ciebie przyjść dzisiaj ty...ty świnio!-zawołał Liam wycierając łzę z policzka a ja się cicho zaśmiałam.
-O Katie nie masz już gipsu!-zmienił temat Lou
-Taaaa...za to mam szwy na połowie ręki-odpowiedziałam i pokazałam mu prawą dłoń.
-Coś ty robiła?-zapytałem w szoku spoglądając na jej dłoń.
- Zamyśliłam się i nie wiem skąd się wziął w mojej dłoni nóż -odpowiedziała i wzruszyła ramionami.
Usiadłem na krześle i zrobiło mi się słabo.
-Lou dobrze się czujesz?Zbladłeś-zapytała Katie zatroskana.
-Jesteście samochodem tutaj?-zapytałem z nadzieją
-Jesteśmy-odpowiedziałam i podeszłam do Lou-chodź odwieziemy Cię
Przytaknąłem i wstałem z krzesła żegnając się z moim misiem i zapewniając go,że jutro przyjdę.
Reszta również się z nim pośpiesznie pożegnała i ruszyliśmy do samochodu szybkim krokiem.
Wsiedliśmy do środka i ruszyliśmy w stronę mojego i Hazzy domu.Po 5 minutach byliśmy pod moim domu.Podziękowałem i wysiadłem z samochodu,żegnając się z wszystkimi. Wszedłem do środka zamykając za sobą drzwi na klucz.Podążyłem do pokoju i przebrałem się w lekki dres i zdarty podkoszulek.Wyłączyłem światło i oddałem się Morfeuszowi.

                                     * * *
Oczami Niall'a

-To było bardzo dziwne-zacząłem rozmowę gdy Lou opuścił samochód.
-Aż za bardzo-odpowiedziała sennie Katie obok mnie.Spojrzałem na nią.Kleiły jej się oczy.Przysunąłem się bliżej jej i zaoferowałem jej swoje ramię.Z przyjemnością go przyjęła kładąc głowę na nim i zamykając oczy.Moja księżniczka....znaczy nie moja.Może w przyszłości...ale ją kocham a teraz tak słodko i niewinnie wygląda gdy śpi mi na ramieniu.Pogłaskałem ja po głowie gdy usłyszałem głos Li.
-Słodko razem wyglądacie-powiedział szeptem,żeby nie zbudzić Katie.
-Dziękujemy-odpowiedziałem za nas dwóch
-Kochasz ją a on kocha Ciebie-odpowiedział i spojrzał na nas w lusterku-widać to.
-Aż tak to widać u mnie?-zapytałem i ziewnąłem lekko.
-Tak,u Katie również-odpowiedział a ja westchnąłem-Kochasz ją to dlaczego nie zapytasz się jej czy zostanie twoją dziewczyną?
-Bo nie jestem pewny czy ona kocha mnie-odpowiedziałem a Katie zaczęła się nie spokojnie ruszać.Zacząłem ją lekko głaskać po włosach,żeby się nie zbudziła.Zadziałało i dziewczyna przestała się niespokojnie ruszać.Po kilku minutach podjechaliśmy pod dom Katie i Lori.Wysiadłem z Katie na rękach i miałem już ruszać do drzwi gdy Liam mnie zatrzymał.
-Przemyśl co Ci mówiłem.Katie cię kocha ty też ją kochasz....-odpowiedział i ruszył do swojego samochodu gdy zatrzymał się jeszcze przed drzwiami-i uważaj na swój kręgosłup.
Pokiwałem głową i ruszyłem do drzwi,żegnając się z Liam'em. Wszedł do środka i ściągnąłem buty.Podążyłem do pokoju dziewczyny i położyłem ją lekko na łóżku ściągając jej tylko buty.Przykryłem ją kąłdrą i podążyłem do salonu.Położyłem się na sofie i odpłynąłem do krainy Morfeusza.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Przepraszam,że w tamtym tygodniu nie dodałam nic :/ Na Wattpad'zie otworzyłam ten blog więc jakby ktoś miał ochotę zamiast tutaj czytać rozdziały,lecz na wattpad'zie to zapraszam serdecznie :)
Ale tam dopiero jestem na 3 rozdziale więc możecie zacząć czytać od początku :)
Oto link Opowiadanie na Wattpad'zie :) Do zobaczenia w następnym poście :P